Armband

Ik heb vrijdag onder professionele begeleiding geregen.
Het rijgen zelf was, zoals je ziet, niet zoveel werk. Maar het uitzoeken van de kralen, daar heb ik wel een uur over gedaan. En ik was als één van de eerste bezig.

Het grote voordeel: ik heb nu geleerd hoe een elastiek voor de enkelbandjes van de meisjes moet worden vastgeknoopt, zodat het na een dagje níet alweer los springt:



Gewoon, gemakkelijk, een knoop van de beide uiteinden naast elkaar door één lus.

En dan nog een aantal knopen van de enkele uiteinden, over elkaar heen.



Tada, dat is wel heel simpel. Dank je wel, Marie-José!

En de uitgebreide foto's hebben jullie te danken aan het fototoestel, dat ik had meegenomen om nog meer foto's van Enya Ellen te maken. Alleen ben ik dat dan weer vergeten :(

Nieuwste aanwinst

Mijn zus heeft gezinsuitbreiding:



Enya Ellen heet ze.

Een pittige tante, die niet bang is voor een ratelende bolderkar meer of minder. Gefeliciteerd, Zus.

Net een oude meester!

Minimugje had met moederdag een prachtige tekening gemaakt. Niet voor mij, maar sámen met oma, voor zichzelf. Ze dacht er nog wel even over om hem weg te geven, maar hij was té mooi. Op de tekening stond een vogelhuisje, maar dat werd achteraf doorgestreept. Vogels in de lucht mochten blijven, het gras op de grond ook, maar het mooiste van alles: een Paddenstoel, door oma getekend.

Die Paddenstoel heeft ook op veel tekeningen van mij en mijn zus gestaan. Later gingen we hem zelf natekenen, maar nooit werd 'ie zo mooi als de Paddenstoel die mam tekende.

En Minimugje vond het ook de Mooiste Paddenstoel, die ze ooit gezien had. Oma tekent namelijk een Paddenstoel met raampjes, deur, regenpijp én regenton én schoorsteen.
De tekening hield ze bij zich, ze zat er bij te dromen. "Als ik die toch eens op mijn muur kan krijgen!" las ik in een wolkje bij haar hoofd. Nou, daar kan ik dan als moeder wel aan beginnen, maar ik weet uit het verleden dat het dan nooit een echte Paddenstoel zou worden.

Gelukkig is oma jong van jaren, reist ze graag met de trein en verdwaalt ze niet te vaak. Dus met maar een beetje vertraging kwam ze vandaag langs, om samen met Minimugje aan de slag te gaan:



En dit is het uiteindelijke resultaat, net een oude meester:



Maar de droom van Minimugje is nog niet voorbij: "Moeten we dan ook de binnenkant schilderen?" en "Hoe ziet de kabouter eruit?" Die laatste gaan we van karton maken. Maar misschien kunnen we beter wachten, totdat oma er weer is.

JeePee

Gisteren was ik op de Libelle Zomerweek. Niet alleen, maar met Nelleke, Julie en .... (hij stopt geloof ik nooit met praten). Femke Halsema was er ook, maar toen waren mijn batterijen leeg.

Zondag op laarzen

Deze week eindelijk weer de volkstuin opgepikt. Het kost veel tijd, maar het levert ook zoveel op. Maar ik ben te laat om er nog de prachtige, overvloedige, lusttuin van te maken die ik in gedachten heb.





Maar een zondagje met Megamot en de Mugjes op het landje is hard werken en veel lol. Megamot heeft 'zijn' stuk wel op orde, zoek de plaatjes in de foto die van hem zijn. Maar de bloemen zijn van 'mij'!

Vlinders

De vlinders doen het goed dit jaar, maar niet dankzij mijn Mugjes. Want zij hebben Vlindernetten ontdekt, en sinds de insectenmiddag van de IVN Heeze-Leende (kijk onder 'Heeze-Leende' en dan 'Actueel') is vlindersvangen hét tijdverdrijf.

En dat gaat natuurlijk niet altijd goed. Vandaag is één witkooltje (Minimugje noemt ze zo) en één dikkopje gesneuveld. Het koolwitje van de linkse foto is weggefladderd, zie middelste foto (snel weg!).

Maar het natuur besef van mijn kinderen groeit met de dag. Waardplanten kunnen ze noemen, namen van vlinders, zweefvliegen en bijen en voedselkringlopen. Nu maar hopen dat ze in de toekomst natuurbeschermers worden...