Na de zomerse herfstdag werd het kouder...

... en hadden we een drukke zondag vol IVN Kinderachtiviteiten. Maximugje liep ook al mee als begeleidster, ondanks dat het onderwerp (spinnen) niet haar favoriet is. Normaal zou een bijna 80-jarige, nog steeds enthousiaste mevrouw meelopen, maar zij zegde af. Deze mevrouw is echt een vat vol kennis, ze heeft de omgeving zien veranderen in de afgelopen 80 jaar en weet daar nog alles van. Het is altijd een genot om samen met haar te wandelen, maar nu dus even niet. Ach, en wie weet, stimuleer is hiermee m'n Maximugje om over 70 jaar net zo'n type te zijn.

Hierboven een foto van mij, met een spinnenrag in mijn hand. De spin bungelt onderaan, ik zie 'm nog! Tja, ik kijk wel vaker wat scheel.

We gingen met de kleuters onze vaste ronde, nu dus niet opzoek naar egels, verschillende landen of dino-botten, maar op zoek naar spinnen. We volgden een draadjesroute, geweven door een Anneke. Onderweg hebben wij één ienemienie spinnetje gevonden. Een andere groep had een hele dikke, waarschijnlijk zwangere zwarte spin, dan slik ik ook wel even. Maar hé, ik ben nog altijd 160 keer groter. Dus ik heb haar wel op mijn hand gezet en laten zien aan de kinderen.
Verder hebben we nog meel op een web geblazen, om zo het web goed te kunnen zien. We hebben touwtrekken gedaan (zó sterk is een spinnenrag), een zakdoekje-leggen variant met een spin en een estafette.
En daarna gingen we in de ruimte van het IVN, de Sleutelbloem, een lekker spinnensnoepje maken.
Het was een gezellige ochtend, met allemaal leuke mensen en enthousiaste kinderen. En wie met een spinnenangst kwam, ging met een spinnenliefde naar buiten. Mmm, misschien een beetje overdreven, maar de kinderen leren er wel weer beter door kijken. En hopelijk is dat het begin van liefde voor de natuur, want wat is er buiten toch veel te zien!

Heb ik ook nog veel spinnen binnenshuis zitten, allemaal natuurliefde...

Zomerse herfstdag

Vandaag ging ik met de schoolgidsen mijn vogelkennis bijscholen. Een aardige man, ook schoolgids, liep voorop, 8 vrouwen in optocht en met wisselende belangstelling erachteraan. De man, vogelaar bij uitstek, had daar geen problemen mee. Als er echt iets was zei hij: "Dames, opletten, hier zit een ... (... grote zilverreiger, roodborsttapuit, koperwiek, rietgors, en nog meer fraais)". En wist je dat je roodborstjes nu weer volop kunt horen zingen, omdat het andere roodborstjes zijn dan die van deze zomer? Die van de herfst komen uit Het Noorden vliegen en moeten een eigen territorium verdedigen.

Het weer was prachtig, de lucht mooi blauw, de wolkjes aardig en wit, alleen de vingers voelden koud. En daaraan merk je dat het toch echt wel herfst aan het worden is. En de vroege avonden, natuurlijk. Maar dat is wel handig, de Mugjes krijg ik tenminste weer op tijd in bed.
En de vallende bladeren zijn prima knutselmateriaal: Midimugje heeft al bladermannetjes gemaakt (een groot blad is lijf en hoofd, kleine blaadjes zijn de armen en benen en een watteschijfje is de baard). Minimugje zocht bladeren om de seizoenstafel op school mee in te richten. Thuis moeten we nog een spin gaan maken.

Maximugje maakt kaarten, want we Postcrossen nog regelmatig.

Mmm, herfst. Zo is 'ie heerlijk. Kopje chocolademelk erbij?

Herfstvakantie

Het is weer zover: mijn zus en ik rijden op en neer met auto's vol Motjes en Mugjes die bij elkaar willen logeren. In de zomervakantie waren de kindervakantieweken niet in dezelfde periode en was er weinig logeertijd over (omdat de Motjes ook nog voetbalkamp hadden), nu, in de Herfst, is er niets gepland dan: logeren.

De afgelopen dagen was ons huis gevuld. Megamot had een paar dagen vrij, dus we hielden ze lekker bezig. Veel te veel gewandeld volgens de kinderen. Vond ik spannend: een avondwandeling met zaklampen om naar uilen te luisteren. Het is niet gelukt, want uilen houden niet van zaklampen. Wel hebben we in de schemering heel veel vleermuizen gezien. Gezellige beestjes zijn dat eigenlijk: net als zwaluwen zwieren ze over de weg, achter mugjes aan. Alleen doen zwaluwen het met minder vleugelslagen en (daardoor?) eleganter.
Verder hebben we ze in de auto geladen (iets te vol, dus) en zijn ze in de Tongelreep weer 'vrij' gelaten. Na een uur of vier kregen we ze weer in de auto en gingen we weer naar huis terug. Het is duidelijk te merken dat de Motjes en Mugjes zich steeds beter zelf kunnen vermaken: ik heb Psychologie van voor tot achter kunnen spellen.
En in huis is er door de MotMugjes vanalles verbouwd: bedden werden tenten, kamers operatiekamers, de hoogslaper was een kasteel en in de slaapkamers kon men alleen met een wachtwoorden binnen komen.
Maar vandaag zijn Mega- en MiniMugje naar de Motjes vertrokken. En Midimugje gaat morgen naar opa en oma.
Ik zal blij zijn als ze weer terugkomen!

Verjaardagsbox

Ik vind het ondingen. Zo, discussie gesloten.

Of zal ik toch maar eerst even uitleggen wat er speelt? Nou, oké dan:

Steeds meer kinderen op de school van mijn Mugjes gaan bij een grote speelgoedwinkel een verjaardagsbox samenstellen. Ze lopen met hun vader/moeder langs de rekken met speelgoed en andere zaken, zoeken daar een tiental kadootjes uit die ze mooi vinden en die redelijk geprijst zijn (zo rond de 6-7 euro) en verzamelen deze in een doos (de box dus). Dan krijgen ze van de winkel voorgedrukte reclame-uitnodigingen mee naar huis, die ze verspreiden over hun vriendjes.
Deze vriendjes trekken nu weer naar de speelgoedwinkel toe, vragen naar de box en zoeken daar een kadootje uit qua prijs het beste past. Het feest kan beginnen!

En dat vind ik dus niet leuk. Zou het tijd schelen? Ik denk het wel, maar er zijn ook veel leuke zaken die hierdoor wegvallen: Geen mogelijkheden om in de WereldWinkel mooie dingen te zoeken. Kun je nog wel zelf dingen aken, zoals armbandjes of knikkerzakken? De bijna-jarige wordt niet meer ondervraagt over wat hij/zij wil hebben.
Er is wel gebruikersgemak en extra omzet voor de winkel. Want álle kadootjes komen uit hun shop.
Slimme marketing!

Nee, ik vind het niet leuk. En ik open de discussie toch maar weer: Wat vinden jullie?