Maximugje wordt Maximug

Mijn Maximugje is een lieve meid. En steeds verantwoordelijker. Knap vind ik dat. Ik werd er weer opgewezen door wat er gisteren gebeurde:

Ze ging crossen met vriendinnen op de fietscrossbaan, aangelegd door klasgenootjes, in het bosje vlak bij ons huis.

Na een half uurtje kwam ze thuis: "Mam, Muggenmeis is gevallen en kan niet opstaan, ze blijft maar huilen". Ik ernaar toe (bedenk er de begintune van het A-team bij, vind ik vet). Muggenmeis wilde haar laars uitdoen, maar dat was te pijnlijk voor haar enkel. Dat was dus goed mis. "Hou die laars maar aan, dat geeft je voet extra steun." Soms spreek ik wijze woorden.

Mijn fiets had ik niet meegenomen, maar Maximugje heeft een grote meisjesfiets. Daar kon Muggenmeis wel achterop zitten. Ze had zelf een kleuterfietsje meegenomen, leuk om te racen. Daar paste Maximugje ook nog wel op, zij nam zo de fiets mee naar het huis van Muggenmeis.
Thuis gekomen bij haar vader liet Muggenmeis de tranen weer hard lopen (die ze heel dapper in had gehouden), wij gingen snel weg.

Een half uur later kondigde Maximugje aan dat ze met een ander vriendinnetje even naar Muggenmeis ging kijken, kijken hoe het ging.
Een uur later kwam ze thuis, Muggenmeis was er niet en ze had wat gedronken bij het andere vriendinnetje. Ondertussen was het tijd om te gaan koken en op zaterdag doet Maximugje dat regelmatig. Gisteren was het een snack: Italiaanse broodrolletjes.

Maar toen ze met haar handen het deeg stond te kneden, ging de telefoon: Muggenmeis. Ze vertelde dat ze een driedubbeldikke enkel had gekregen toen de laars uit was. Ze waren snel naar de eerstehulppost van het ziekenhuis gegaan en nu had ze een gipsverband erom heen. Het is een stoere meid, ze kon alweer lachen.
"Oh, daar ga ik even naar toe," zei Maximugje. Nou, ik was er niet zo blij mee (ik had honger...). Maar ze ging toch. Even een kletspraatje maken, naar het gipsverband kijken, een beetje jaloers zijn ("ik hoop dat ik ook een enkel breek, of nee, kneus") en toen weer naar de broodrolletjes terug. De broodrolletjes smaakten goed vanochtend en, zoals mijn moeder zegt, "Maximugje is een goede vriendin om te hebben."
Trots ben ik op haar!

Update

Ondertussen staan er 5 kaartjes, waarvan 2 uit Finland, 1 uit Rusland, 1 uit de VS e n1 uit Duitsland voor ons raam. Maximugje is ook lid geworden van de PostCrossers, maar ze heeft alleen nog kaarten gestuurd.

Midimugje is sinds dit jaar een echt hockeymeisje. Vorig schooljaar heeft ze 3 keer meegetraind, dit jaar zit ze in de F1mix (weinig mix, want de jongen uit het team vond het niet leuk meer met alleen meisjes) en is ze de rots in de branding. Op maandag wordt er getraind, op zaterdag gespeeld. Gelukkig 's ochtends rond een uur of 10, zodat we 's middags ons eigen ding kunnen doen.

Midimugje mixt wel graag: vandaag had ze afgesproken met 3 jongens. En wie stoeide het hardst?

Maar het is geen jongen: Sinds een moeder op school heeft gezegd dat de leger-camouflage-panty zo leuk staat bij d'r leger-camouflage-rokje en groene trui en hoge laarzen, is ze erg van de rokjes!

En Minimugje heeft het druk in groep 2. Iedere dag heeft ze wel één of twee kleurplaten gemaakt, ze gaat op speurtocht voor mij naar insecten (zie de Insectencursus van de IVN, in de opzetfase) en ze spreekt druk af met haar vriendinnetje. Alleen met dat ene vriendinnetje.

Ik ben een keer aangesproken door een moeder, dat haar dochter (ook in groep 2) óók graag met mijn Minimugje wil afspreken. Maar mijn Mugje wil niet. En wat moet je dan? Moeilijk hoor, want er zitten maar vijf meisjes in haar groep (van de 20 kinderen).

En met Megamug en mij gaat het goed.

We waren alweer 10 jaar getrouwd de afgelopen week. En we zouden het vieren met een romantisch weekend: de Mugjes gingen naar opa en oma toe, en wij naar het zuiden.

Maar: toen belde een vriend uit het westen, hij had een kaartje voor Feyenoord- Ajax over.

Dus dat weekend werd een dagje.

Waarop we 15 kilometer gewandeld hebben. Berg (nou ja) op, berg af, langs de Geul, hapje eten, naar Valkenburg, glaasje drinken, naar Maastricht, te laat voor de bioscoop, waar ligt het Onze-Lieve-Vrouwe-plein ook alweer?, snel genoeg gevonden. Glaasje safari onder de lindebomen. Bitterballetje bij. Het was romantisch, we hebben heerlijk kunnen praten en het hotelletje voor over 10 jaar is al besproken. Maar hoe het leven er dan uit zal zien?

Postcrossing

Een nieuwe liefde: http://www.postcrossing.com/ . Registreer je en krijg een adres via de mail een andere 'Postcrosser'. Ik heb het idee dat er veel Finnen in het bestand zitten, want van mijn 4 adressen waren er 2 uit Finland.

Lees het profiel en stuur een ansichtkaart die vast wel in de smaak zal vallen. In mijn profiel staan insecten, en van de 2 kaarten die ik kreeg (uit Finland) zaten 2 mooie vlinderpostzegels en een foto van 1 hommel. Nu hoop ik dus iets exotischer kaarten te krijgen....

Spannend, leuk , niet duur en zeer educatief! Aan te raden dus.

Uit het zwembad

Positief bericht uit het zwembad, diploma A:

Nadat Minimugje vorige week bandje nr.3 en 4 (van de 8 tussen-stap-bandjes tot diploma A) had gekregen, ging ze deze week verder met bandje 5!

Een superwaterturboratje, die zelfs in het water had geplast omdat ze geen tijd voor de WC had. "Dat ging best mama, het water werd niet geel." Mmm, opvoeding?