Toen mijn Mugjes pasgeboren waren, verzuchtte mijn moeder en tante altijd: "Wat hebben ze zich toch weer gemaakt!" Meerdere keren tijdens een bezoek, achteraf altijd vermakelijk voor Megamot en mij. Vandaar de titel.woensdag, juni 4
Wat hebben ze zich gemaakt!
Toen mijn Mugjes pasgeboren waren, verzuchtte mijn moeder en tante altijd: "Wat hebben ze zich toch weer gemaakt!" Meerdere keren tijdens een bezoek, achteraf altijd vermakelijk voor Megamot en mij. Vandaar de titel.Het gaat goed met Meneer en Mevrouw Jansen. Het lijkt er alleen steeds meer op dat het een Meneer en Meneer betreft. 's Ochtends wordt als eerste een intimidatie-nep-gevecht gehouden, als twee kemphanen staan ze dan tegenover elkaar. En ze lijken steeds meer op forse vleeskippen, met een enorme kipfiletborst en grote gele poten. De donsveertjes zitten alleen nog in de staart. Maar voor de rest zijn ze nog even schattig als eerst. Op mijn 'pokkepokkepok' komen ze direct, tijdens het tuinieren blijven ze dicht in de buurt en als het regent proberen ze altijd binnen te sluipen. Meestal met achterlating van iets dat Mama Lieveheersbeestje ook een keer geblogd heeft. En dat ruik je.
O ja, een bedeltje van het armbandje van Minimugje is verdwenen in Meneer Jansen. We verwachten dat het er ook weer uitkomt. Minimugje vermaakte zich (wachtend op het bezoek voor Midi afgelopen zondag) met het heen en weer zwaaien van haar bling-bling-armbandje voor de snavels van de kuikens. En dat ging maar even goed.
Labels:
Meneer en Mevrouw Jansen
Wat een feest!
Het feestje is prima verlopen! Dankzij mijn immer kalme MegaMot was er een prima binnenprogramma bedacht. Uiteindelijk regende het niet eens en hebben we een mooie mix van binnen en buiten gemaakt: wel buiten jeu-de-boules (wat trouwens niet zo in de smaak viel), turnen en volleyen, maar binnen sumo-worstelen en sushi eten. Of pannenkoeken. Midimugje wil regelmatig iets anders dan anders en sushi scoort hoog op haar lijst.
Vooral van het sumo-worstelen werden de Mugjes en Motjes bloedfanatiek. Ze kregen een fleece-deken als luier omgeknoopt en mochten elkaar alléén daaraan vasthouden. En dan moesten ze van de tweepersoonsmatras worden geduwd. Maar het begon natuurlijk met intimideren: zo hard mogelijk je been neerzetten en zo lelijk mogelijk kijken. Wauw, er zit sumo-talent in Midimugjes klas!
Mee naar huis kregen ze allemaal een petje, zweetbandje en T-shirt met mascotte erop getekend. Afgelopen week heb ik alle kinderen nog een keer in het T-shirt gezien. Eigenlijk had ik dat niet gedacht. Maar blijkbaar was het verhaal eromheen goed genoeg. Een korte samenvatting ervan (hier zijn de plaatjes nogmaals te vinden):
- Nini staat voor de groene Olympische ring, heeft een zwaluw in haar hoofdtooi en symboliseert het turnen (mijn favoriet!);
- Yingying is voor de gele ring, is gebaseerd op de tibetaanse antilope en symboliseert atletiek en veldsporten;
- Huanhuan is rood, staat voor het vuur en het enthousiasme en blinkt uit in balsporten;
- Jingjing is gebaseerd op de panda, symboliseerd de zwarte ring en staat voor kracht, en;
- Beibei is blauw, staat voor zuiverheid en elegantie en staat voor de watersporten.
De plaatjes ervan zwerven nog door het huis (Megamot had ze verschillende malen uitgeprint) en zullen bij de schoolsportdag a.s. vrijdag weer dienst doen. Dan zijn Megamot en ik coach van een onderbouwteam. Megamot krijgt groepje lichtblauw, waar Minimugje bij zit. Hij heeft een pakkende slogan bedacht: "Groepje lichtblauw, de beste van de onderbouw!". Midimug zit in mijn team, team goud en wij gillen "We zijn niet oud, we zijn een beetje stout en we gaan voor goud!" Ik ben er nog niet tevreden over, wie heeft nog een beter idee???
Tijdens het eten gisteren hadden we duidelijk verschillende kampen! Maximugje amuseert zich met het maken van negatieve versies ervan, de Midimugje en Minimugje vlot overnemen. Hoe zal dit aflopen....
Abonneren op:
Berichten (Atom)
