Er staat vanalles in bloei. Dat belooft! Kersen, bij de lieve buurvrouw, nectarines en rucola-sla in onze achtertuin, en in de volkstuin bosbessen, aardbeien, peren en appels. Appels hebben een roze randje. Onze Jonagold hopelijk een gouden! Ik moet opzoeken of ze nog extra voeding nodig hebben, de fruitbomen. De bosbessen in ieder geval wel. Of eigenlijk: aangepaste grond, ze houden van een hoge zuurgraad. Per ongeluk heb ik de kerstomaatjes en sla ook nog in een bak met deze zure grond uitgezaaid. De kerstomaatjes lijken het er goed op te doen, de sla ik nog niet boven de grond uitgekomen.
Vandaag was de familie hard aan het werk in de tuin. Het zaaigoed groeit goed, met deze hoge temperaturen en zachte regens. Het gras, de zuring, de mier en andere minder gewilde planten ook. Ik word er zo blij van: fietsen naar de tuin, luisteren naar de boerenzwaluw, kievit en torenvalk en speurend naar de plantjes. Zou dat de aardbeienmaïs zijn? Heb ik hier iets gezaaid, of is het toch een ongewenst iets? Lekker wroeten in de aarde en ruiken aan het boerenleven! Vrij naar Louis Gonnissen, schrijver van 10.000 jaar huisdieren: De moderne mens is de huiselijke variant van een hardwerkende boer. Een beetje oergevoel kwam over me.
Ook de Mugjes werden, met wat tegenzin, aan het werk gezet. Midimugje was erg actief, ze heeft haar worteltjes ook geharkt. Maar gelukkig niet te hard, de schade valt mee. Daarna ging ze snel verder met haar waterbaan in het hondenhok. Mmm, geen commentaar.
Maximugje heeft een heel leuk tuinkers-rondje gezaaid, foto volgt binnenkort. En ze heeft voor het eerst geoogst van haar radijsjes! Die zijn zo groot als een erwtje, misschien iets te vroeg, maar ze houdt er zo van! En de rij die ik ingezaaid heb groeit ook al goed, dus er volgt nog meer radijs.
Minimugje heeft de sla, die ik in haar tuintje had gezet, resoluut verwijderd. Wil ze niet, moet ze niet. Het onkruid had ik al voor haar losgeschoffeld. Met een schep en een speciaal ritueel werden de grassprietjes één voor één in een emmertje gegooid. Totdat 10 minuten later een vriendin langskwam, waar mee gekletst moest worden (waar zou ze dat van hebben?) en die haar nog 10 minuten later achter op de fiets mee naar huis nam. Het tuintje wacht wel. Ach ja, ze heeft andere dingen te doen.
Mijn geluksgevoel werd nog versterkt: de vriendin ging niet met lege handen naar huis toe! Een bosje rabarber, wat mini-radijsjes en een handvol tuin- en rucolakers kreeg ze mee. Een eerste oogst!
Het is alweer tijd voor het laatste kinderfeest van dit jaar: Midimugje wordt 7! En omdat het een sportieve meid is, geven we dit jaar een sportief feestje. Met de Chinese mascottes, de Fuwa, in de hoofdrol. En natuurlijk Midimugje. Die behoorlijk MAXI aan het worden is: haar nieuwe gymschoenen (en het kind is dus nog 6 jaar!!) zijn maat 36. De juffrouw in de schoenenwinkel zei wel gerustellend: "Op deze leeftijd kunnen de voeten ook zo opeens een jaar stil staan." Mooie woordspeling.
